soğuk hissettiren bir duygu

eski yazılarımı okurken ne kadar üzgün olduğumu farkettim  o yazıları yazarken hayatım farklı bir konumdaydı şimdi ise farklı bir konumda ama hâlâ üzgün hissediyorum hâlâ boşlukta hissediyorum geçmiyor geçemiyor ben ölünce rahat edeceğim kesinlikle her şey çok yoruyor gerçekten katlanamıyorum keşke hiç olmasaydım kafamdaki düşünceler susmuyor uyutmuyor uyuyamıyorum asla rahat bir uyku çekemiyorum gözlerim ağrıyor, keşke hiç yetişkin olmasaydım keşke hiç çocukken yetişkin olmayı dilemeseydim zaman su gibi akıp gidiyor yapmak istediğim çok şey var ama ekonomi el vermiyor bu yüzden iyice karamsar olmaya başladım herşeyde en kötüsünü düşünüyorum açıkcası hayatımda çok şey değişti fakat hepsini yazmayacağım gelecekte okumak için yazıyorum bunları umarım okulun bitince spora devam edersin veeeee.. motor alma hayalini gerçekleştirmişsindir şunu unutma hiç, ekipmansız dışarı asla gazlamaya çıkma şayet öldüysen eğer umarım iyi bir şekilde ölmüşsündür kendine zarar vermeden ölmüşsündür umarım, dövmecide çalıştın mı peki? ve şuan içimi yiyip bitirsede bu gidişle yol yol değil ama annem hâlâ yaşıyor mu yaşıyorsa bugün onu yemeğe götür biliyorum parayı sevmezsin ama çok zengin olacağımı hissediyorum annemi en iyi restorona götür ve son olarak umarım evlenmemişsindir gelecekteki ben, çünkü evlilik berbattır. eğer buraya geldiysen zor günler geçiyorsundur yazıları okurken sıkılma sakın ha bir de ananem yaşıyor mu yaşıyorsa onu da yemeğe götür. canını sıkma eskiden nasıl herşeyi başardıysan ve azimle devam ettiysen gelecektede mükemmel bir insan olacaksın bundan eminim kendine dikkat et görüşürüz ha bir de deist misin hâlâ gelecekteki bana çok fazla sorum var bugünlük bu kadar yeterli

başlangıçlar kolay ama başlıklar gerçekten zor(2020)

 yazı yazarken tuşlara basmakta zorlanan bir elimle selam gönül isterdi ki elimde mürekkeple yazmak ama bir deftere yazmak istemiyorum buraya yazarken daha az yoruluyorum.

bunaldım gerçekten bunaldım bazen arkadaşım olsun istiyorum çocuk gibi davranabileceğim bir arkadaş çünkü yetişkin gibi davranmaktan yoruldum hayatıma sürekli kural döşüyorum bu sıkıcı değil aslında sadece dünyadaki kötülüklere karşı kendimi böyle koruyorum bir kız olmanın da yükü var üstümde hala daha kendi hakkımdaki bazı konulardan emin değilim nasıl emin olacağımı da bilmiyorum çözmeye çalışıyorum tabi ki çabalayarak ve araştırarak değil kafamı başka şeylere veriyorum kendimden kaçmıyorum ama sürekli kendimi bir döngünün içinde buluyorum bundan gerçekten sıkıldım.

bana yardımcı olacak ve beni destekleyecek arkamda duracak tek bir kişi var bu da annem belki çocuksu olduğumdandır ama onu çok yoruyorum kıskançlık yapıyorum ve onun yanındayken hep pozitif olmaya çalışıyorum açıkcası tek o var arkadaşım olarak hayatıma kimseyi sokmuyorum daha doğrusu sokamıyorum çok güven sorunum var nasıl çözeceğimi de bilmiyorum belki çözüm olur diye yazı yazarak kendimle yüzleşirim sanıyorum...

öncelikle küçüklüğümde yakın akrabalarım tarafından çok dışlandım ve bunun nedenini sorduğumda çünkü sen babanın kızısın diye bir cevap aldım ve küçükken bu durum beni çok üzüyordu ağlayarak ve üzülerek artık bıktım ,usandım yeter dedim ve gerçekten de bu duygumu kaybetmiş gibiyim hissizleşmiş olabilir miyim diye gerçekten çok düşündüm. 

hayır ben kötü biri değilim sırf Allah yolunda olduğum böyleyim diyemem çünkü değilim ,sırf cennete de gideceğim diyede değil benim içimde var kimseye kin besleyemiyorum hep anlayışlı birisi olarak görüyorum herkese dair umutlarım var o kadar travmalar yaşamama rağmen yine de gülümseyerek hayatıma devam ediyorum ve bu davranışlarım aşırı derecede hoşuma gidiyor kendimle barışık bir insanım her zaman kendimi ön planda tutarım bazılarına göre duygusuzca bir hareket olabilir ama umurumda değil beni tanımayan hayatımın içinde olmayan kişinin boş yorumlarına ayıracak vaktim yok ve kabaca bir tabir olabilir ama yani banane!?